هاست دانلود

روی هاست دانلود چیزی اجرا نمی‌شود

در این دسته سرور کد اجرا نمی‌کند و دیتابیس نمی‌خواند؛ فقط فایل را از دیسک برمی‌دارد و می‌فرستد. به همین دلیل مشخصات پلن حول دو چیزی می‌چرخد که در بقیهٔ دسته‌ها حاشیه‌اند: حجم دیسک و سهمیهٔ انتقال ماهانه. پردازنده و حافظه اینجا تقریباً بی‌کار می‌مانند و پول دادن برایشان هدر است.

چه کسی سراغ این دسته می‌آید: کسی که نرم‌افزار یا بازی توزیع می‌کند، ناشر پادکست، آموزشگاهی که ویدئوی دوره را برای شاگردانش می‌گذارد، توسعه‌دهنده‌ای که فایل به‌روزرسانی اپلیکیشنش را جایی می‌خواهد. و کسی که فکر می‌کند لازمش دارد ولی ندارد: صاحب سایتی با چند فایل PDF و کاتالوگ. آن‌ها روی همان هاست اشتراکی جا می‌شوند و پلن جداگانه توجیهی ندارد. در این دسته ۹۹ پلن رصد می‌شود.

سه عددی که با هم اشتباه گرفته می‌شوند

سهمیهٔ ماهانه، سرعت پورت و تعداد اتصال هم‌زمان سه چیز جدا هستند و هر کدام جای دیگری گلوگاه می‌سازند.

• سهمیهٔ ماهانه مجموع داده‌ای است که در طول ماه از سرور بیرون می‌رود. فایلی ۱۰۰ مگابایتی که ماهی هزار بار گرفته شود، حدود ۱۰۰ گیگابایت از سهمیه برمی‌دارد.
• سرعت پورت سقف لحظه‌ای است و تعیین می‌کند یک نفر با چه سرعتی می‌گیرد و چند نفر می‌توانند هم‌زمان بدون افت بگیرند.
• اتصال هم‌زمان سقف تعداد دانلود فعال است. وقتی پر شود، نفر بعدی پشت در می‌ماند حتی اگر سهمیه و پورت هر دو آزاد باشند.

هر سه را با هم بسنجید. سهمیهٔ بزرگ روی پورت کند یعنی ظرفیتی که هیچ‌وقت مصرف نمی‌شود، و پورت سریع با سهمیهٔ کوچک یعنی سایتی که وسط ماه می‌ایستد. پهنای باند هاست این سه را با مثال از هم جدا کرده است.

کِی پردازنده دوباره مهم می‌شود

تحویل فایل ثابت برای پردازنده کار سنگینی نیست و گلوگاه، دیسک و شبکه است. اما این تعادل به هم می‌خورد اگر جلوی فایل‌ها یک لایهٔ نرم‌افزاری بگذارید: اسکریپت شمارش دانلود، سیستم عضویت و اشتراک، یا وردپرسی که لینک‌ها را مدیریت می‌کند. آن‌وقت هر دانلود دوباره یک اجرای PHP دارد و به همان معادلهٔ منابع پردازشی برمی‌گردید. در این حالت منطقی است که سایت را روی پلن معمولی و فایل‌ها را روی پلن دانلود نگه دارید.

دام‌های این دسته

اول، «ترافیک نامحدود». برای سایتی که ذات کارش مصرف بالاست، این عبارت بدون خواندن سیاست استفادهٔ منصفانه بی‌معناست؛ سقف واقعی همان‌جا نوشته شده و مبنای محدود کردن حساب هم همان است. اگر عدد مشخصی در متن نبود، از پشتیبانی بخواهید کتبی بگوید.

دوم، ندیدن تفکیک داخلی و خارجی. اگر مخاطبتان داخل ایران است، سهمیهٔ داخلی همان چیزی است که مصرف می‌کنید و پلن‌های هاست ایران از این نظر به‌صرفه‌ترند.

سوم، پشتیبانی نکردن سرور از ادامهٔ دانلود نیمه‌کاره. کاربری که وسط کار قطع می‌شود و مجبور است از اول بگیرد، دو برابر سهمیه مصرف می‌کند. این را قبل از خرید بپرسید.

چهارم، گذاشتن فایل‌های حجیم کنار سایت اصلی. اگر مصرف از سقف رد شود ممکن است کل حساب محدود شود و صفحهٔ اصلی سایت هم پایین بیاید. جدا نگه داشتن فایل‌ها این ریسک را حذف می‌کند و اگر حجم کارتان بزرگ شد، سرور مجازی ایران کنترل بیشتری روی پیکربندی می‌دهد.